Πολύ ενδιαφέρουσα πορεία με βάση το Παρόρι είναι η ανάβαση στο σπηλαιομονάστηρο της Παναγίας Ζαγούνας, από όπου μπορούμε να συνεχίσουμε προς τη μονή Φανερωμένης.

Με καλό λιθόκτιστο μονοπάτι φτάνουμε στο μοναστήρι, που λάμπει ολόλευκο μέσα στη μεγάλη κοιλότητα της σπηλιάς, πίσω από τον χαμηλό περίβολο.

Η μονή αποτελείται από ένα σύμπλεγμα κελιών με τοιχογραφίες.

Στην είσοδο του περιβόλου έχει εντοιχιστεί η κτητορική επιγραφή, που αναφέρει τη χρονολογία ίδρυσης της μονής (1754).

Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι στη θέση αυτή λειτούργησε στην αρχαιότητα ιερό, ωστόσο πιστεύεται ότι τα αρχαία κατάλοιπα στο ναό είναι πιθανότατα φερτά.

Ο ναός είναι αφιερωμένος στη Θεοτόκο και γιορτάζει την 21η Νοεμβρίου.

Μετά τη Ζαγούνα ακολουθούμε το μονοπάτι και μετά μικρά δρομάκια του ελαιώνα και περνώντας από το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου καταλήγουμε στη μονή Φανερωμένης.